January 2011
18 posts
Wat een leven #42
Marzipan ontwaakte in en schoon bed, de beste man was dus niet thuis. Omringd door bliepjes en piepjes en het geluid van een opstijgende traumahelikopter opende hij zijn nagenoeg dichtgekitte ogen. ‘Welkom terug,’ zei een hoogblonde zuster terwijl ze zich moederlijk over hem heen boog, haar kiwitietjes bungelden voor zijn ogen als twee rollades in een hangmat. ‘U heeft twaalf...
Wat een leven #41
De hoeveelheid glitterpak die in de troetelneus van Benny verdween leek vanaf een afstandje wel een jaaroverzicht in fashion van Gerard Joling; na Sterren Walgen Op Het IJs pakte hij ook nog even de verjary van Patty en een sporadische invalbeurt bij SBS Shownieuws mee. Net toen Benny de troetelagressie bijna tot een kookpunt voelde komen werd hij opgeschrikt door een woest kabaal wat uit de club...
Wat een leven #40
Het onooglijke gedrocht schuifelde langzaam in de richting van Marzipan. Slijmdraden zo dik als een springtouw hingen aan de misselijkmakende muil van het wanschepsel. ‘DIT IS DE MENSTRUATIEDRAAK!’ schreeuwde Prinses Pannenkoek vanuit de doorzichtige baarmoeder die veel weg had van een peeskamer. ‘Als meisjes voor de eerste keer ongesteld zijn moeten ze hun maandverband of tampon...
Wat een leven #39
Marzipan rukte zijn eigen meteen los uit de welwillende omhelzing van de gastvrouw. Maar toen hij zich omdraaide voelde hij nog iets om zijn borst kleven. Aldaar was de gesmolten hand (inderdaad met een veelal vrouwelijke swag, voor zover dat van een hand gezegd kan worjen) en ook de meer mannelijke bovenarm van het gozerwijffie. Beiden hadden ze hartstikke los gelaten van het lichaam van de...
Wat een leven #38
Marzipan had niets tegen homo’s, integendeel, zijn favoriete dode homo was per slot van rekening een homo. Hij had alleen een bloedhekel aan dat verwijfde, dat pauwerige en de jaarlijkse Gay Parade. Tijdens de vorige Gay Parade lag Marzipan op het dak van de Stopera. Hevig vloekend, volledig gecamoufleerd en met een doorgeladen scherpschuttersgeweer in de aanslag. Niet dat hij Utrechtenaars...
Wat een leven #37
Marzipan greep echter volledig in het niets; er was sprake van een non-existent jopensysteem; een landschap van erwten; een kinderboerderij; een plankenkast; een platte vrouwenborst met daarop twee knikkers om het ontbreken van vrouwenborst te maskeren. ‘Gadfarradamme!’ dacht Marzipan bij zijn eigen alvorens door te rollen naar de eerste de beste betaalde gleuf in het buurtje. Aldaar...
Wat een leven #36
Marzipan en Prinses Pannenkoek hadden het wel weer gezien en lieten deze onaannemelijke orgie van herenigde tweelingen even achter zich. Hand in hand liepen ze de trap op, in de richting van het bordeel. ‘Heb jij wel eens een tieno gehad?’ vroeg de prinses aan Marzipan. ‘Een tieno? Mijn huisbaas heet Tino, maar dat is een miskraam van een heerschap.’ ‘Nee, een tieno,...
Wat een leven #35
Ondertussen zag Benny zijn rozekleurige compagnon wit weg trekken. Het duurde even voor het kwartje viel, maar ineens werd hem een hoop duidelijk. De net binnengestrompelde eenhoorn, met de met rood en blauwe diamanten ingelegde hoorn, die scheel van geiligheid met diezelfde hoorn door strippers-slipjes heen naar clitjes op zoek was, als ware zijn naam ‘Borstel van der Clith-Verweijderaar’, die...
Wat een leven #34
Marzipan liep direct naar de bar en bestelde wat gele rakkers bij de eigenaresse van de knusse bruine kroeg. Singing Indurain, de lieftallige dochter van een meervoudig Tourwinnaar, tapte topless en knipoogde kwajongensachtig, ‘welkom in Bar Weinig Kleding. Beneden hebben we bier, boven een bordeel en dat ik goed kan pijpen laat ik even in het midden.’ Marzipan voelde zich gelijk...
Wat een leven #33
‘Proost!’ sprak de roze eenhoorn tot de troetelbeer. Ze klonken gebroederlijk hun mok met chocomel tegen elkaar en dronken een paar ferme slokken op het succesvol tot het einde brengen van een lange maar bevredigende werkdag. ‘Spreek jij je ex eigenlijk nog wel eens?’ vroeg de eenhoorn aan de troetelbeer. De troetelbeer had 8 jaar lang een intense achtbaan van een huwelijk...
Wat een leven #32
Marzipan zag dat de Schoffeerbeer uitgeteld op de grond lag en wilde nu, voor eens en voor altijd, een einde aan het leven van de aan Caps Lock verslaafde kwelduivel maken. Hij plukte een breinaald uit het getoupeerde kapsel van Prinses Pannenkoek en begon in te steken op het bewusteloze lichaam van de pluche pleuris panda. Als een volleerd O.J. Simpson doorboorde hij het zwartgallige hart van de...
Wat een leven #31
Schoffeerbeer maakte van de gelegenheid gebruik en begon links en rechts rake observaties en scherpe schoffaties te maken. ‘JE GAAT LEKKER PIK! ALS HET LEVEN JE BIJ DE STUIVER GRIJPT KAN JE ER NET ZO’N GOED EEN GRIJPSTUIVER UIT SLAAN!!’ ‘2 X AIDS IS AIDS!! DAT SNAPT ZELF JE DEBIELE KKMOEDER!!!’ ‘JE KAN EEN EZEL GEEN NIEUWE TRUCJES LEREN, MAAR WEL IN ZIJN REET LATEN...
Wat een leven #30
Daar stonden ze dan, gezamenlijk, in het futuristische Sodom & Gomorra. BUDTSTAD was een goddeloos oord, een verdorven zaadvlek op een van oorsprong fatsoenlijke planeet. Door het veel te snel kloppende hart van BUDTSTAD liep een muur, net als vroeger in Berlijn toen het nog niet zo godverdomme hip was. Aan de ene kant van de muur woonden de rechtschapen inwoners en aan de andere kant woonden...
Wat een leven #29
Schoffeerbeer maakte een zichtbare transformatie door voor de ogen van Prinses Pannenkoek en haar nog steeds niet ega. Ook Björn was dit not ontgaan. Zijn hele vacht werd weer helemaal hartstikke glanzy en zijn gitzwarte pupillers werden nog gitzwarter dan voorheen. ‘GATFARRADAMMA WAT EEN GEKKIGHEID LIEVE DAMES EN HEREN! DEZE NATGEZEKEN TELEGRAAF EN MIJN EX-HOERESLOER INTERESSEREN MIJ IN ENE...
Wat een leven #28
‘Marzipan Kartoffeln, man der mannen, neuk me een dwarslaesie. Nu! Dat zal hem leren. Die immer krenkende kanker Colargol.’ krijste de prinses al strippende. Marzipan liet zijn Edwin jeans zakken en twee tellen later zaten haar adellijke lippen om zijn met aders bedekte scepter. Schoffeerbeer begon te krimpen, van maatje Yogi naar maat Robijntje en dit terwijl onze makker Marzipan...
Wat een leven #27
Schoffeerbeer pakte er een kruk en een klein tafeltje bij, met op het kleine tafeltje een kan met water en een glas. ‘GADFARRADAMMA STUK MENSELIJK STRONT DAT JE ER RONDWAGGELT, WIL JIJ JE EIGEN ALS DE SODEMIETER BEGINNEN WEG TE GOOIEN? DIE HELE WAFFEL VAN JOU, DIE ZOU IK GRAAG EENS WILLEN LENEN ALS DARTBORD. OM GEBRUIKTE AIDSNAALDEN IN TE GOOIEN.’ Ergens klonk gelach en applaus. Björn...
Wat een leven #26
Schoffeerbeer, de lager aan wal geraakte eeneiige tweelingbroer van Tommy uit Sesamstraat. De plat pratende plaaggeest van iedereen die gewoon gelukkig wil worden. Daar stond hij dan, met een duivelse blik in zijn felrode kijkers en highlights van hard geworden stront in zijn geklitte vacht. Schoffeerbeer, echte naam Bennie Blond, had overduidelijk geen zin in festiviteiten. Nee, geen slingers aan...
Wat een leven #25
Marzipan sprong met Prinses Pannenkoek in zijn armen op de mythische rug van Björn en het drietal schoot het bistro uit richting Vlas Vegas; het ginger gokparadijs en trouwmekka van de poolster. De met diamanten bezette hoorn maande de roodharigen uit het weggetje en prikte er en passant een paar door het middenrif, gewoon voor het lolletje. Bij de eerste de beste kapel sprongen Prinses Pannenkoek...
