March 2011
4 posts
Wat een leven #54
‘Hè bah een ezel.’ dacht onze verzuurde protagonist. Marzipan had aan drie dingen een kolossale bloedhekel. Kaasfondues, lelijke stewardessen en ezels. De geur van gesmolten kaas deed hem denken aan zijn veel te vroeg overleden broertje. Waldemar was vier jaar toen hij in een kaasfondueset verdronk. Het was een fondue van Roquefort met rode port en sindsdien heeft Marzipan een broertje...
Wat een leven #53
Het pindarots-kleurige voertuig vervolgde zijn slakkengang een lullige twee meter onder de horizon. Eigenlijk was het gewoon zicht-vervuiling. Mar Zi Pan begon zijn eigen er net helemaal dood aan te irriteren toen uit het niets de openingsmaten van ‘Spietkong’ van DuvelDuvel weerklonken. Als een donderslag bij heldere hemel kwam er een verschijning uit de lucht gesodemieterd, en het toeval wou ook...
Wat een leven #52
Verveeld keek hij voor zich uit, nee, terneergeslagen, zijn vermoeide ogen volgden een pindarotsbruine Opel Kadett. Op de achterbank zat een roodharig ventje met een buitenboordbeugel en op de bestuurdersstoel zat een lesbokapsel met een ooglapje. Marzipan hield van ooglapjes. Zijn allereerste vriendin, Rietje van den Prik, was gezegend met twee luie ogen. Rietje was een waardeloze...
Wat een leven #51
Mar Zi Pan krabte achter zijn oor en dacht eens grondig na. Die Jacques Goderie hadden ze toch ergens eind jaren ’90 van de publieke omroep en met 1 welgemeende trap onder het achterwerk rechtstreeks naar AT5 gebonjourd? Langzaam begon zich een plan te ontvouwen in de weke hersenen van Mar Zi Pan. Hij stak er nog maar eens een Marlboro Thunder Menthol bij aan en ging gehurkt zitten fronzen. Hij...
