February 21, 2011


Wat een leven #46

Mar Zi Pan, wat Chinees is voor vaginale kruidenstaaf, keek vol ongeloof naar zijn gedecapiteerde medestanders. Prinses Pannenkoek, de liefde van zijn leven, lag onder de tafelvoetbaltafel, minus hoofd, zijn kippetje zonder kop. Björn, zijn trouwe rechterhand met vier poten, lag op het poolbiljart, zijn stuiptrekkende staart deed kunstjes met de witte bal. Het deed hem denken aan die werkeloze lul op het Leidseplein. Die zogenaamde balvirtuoos van het niveautje Ole Tobiasen. ‘Kijk naar mij stonede toeristen. Ik kan in een lantaarnpaal klimmen terwijl ik de bal hooghoud. Geef me geld dan kan ik een nieuwe zwervermuts kopen.’ Marzipan haatte die kleine trainingspak-dragende zeehond. Hij heeft zelfs een keertje olijfolie op die bewuste lantaarnpaal gesmeerd, gewoon als gebbetje. De balvirtuoos brak letterlijk zijn nek, maar hij ging gewoon door. Dus toen stak Marzipan maar gewoon zijn bal lek. Met een vlindermes. Marzipan was dol op vlindermessen. Dan ging ie naar de vlindertuin in Artis en probeerde hij zoveel mogelijk vlinders te perforeren. Met boter op zijn gulp, want dat vond ie grappig. De andere dierentuin-bezoekers vroegen dan van ‘waarom heb je boter op je gulp?’ ‘BUTTERFLY!’ gilde hij dan malloterig. ‘BUTTERFLY!’

Worthy