Wat Een Leven

Wat een leven #49

Het werd Mar Zi Pan effectief bloedrood voor de ogen. Hij smeet beide armen naar achter en rende gillend met in de linkerhand het maagdelijk roestvrijstalen pistool en in de rechterhand een met ivoor en kanariegele diamanten ingelegd zwaard, op de rossige filmcriticus af. ‘IK BEN DE HEER EN MEESTER VAN BUDTSTAD, WALGELIJKE BARRY NORMAN WANNABE! CHANTAL JANZEN IS DE AUDREY HEPBURN VAN DE 21E EEUW! NOU JA MISSCHIEN NIET AUDREY HEPBURN! MISSCHIEN WEL MEER DE MONIQUE VAN DE VEN! NOU JA MISSCHIEN OOK WEL NIET HELEMAAL MONIQUE VAN DE VEN! MISSCHIEN IS ZE INDERDAAD WEL HET MEEST WAARDELOZE EXCUUS VOOR EEN ACTRICE DAT ONS LAND IN DECENNIA HEEFT VOORT GEBRACHT, MAAR MIJN DOMINEE WIL GEWOON OMING GRAAG IN DIE FIGHTING FISH VAN HAAR GLIJEN, EN DAAROM KOM IK NU WOEST OP JE AF RENNEN!’ schreeuwde Mar Zi Pan, nogal theatraal. Jacques Goderie stond te lachen met alle vier zijn handen op zijn immens grote popcornpens. Met de punt van het zwaard ferm naar voren en de loop van het pistool ook in die richting gedrapeerd stortte Mar Zi Pan zich op zijn plaaggeest. Om dwars door hem heen te vallen en verbaasd en geïrriteerd om zich heen te moeten kijken. ‘HAHAHAHAHA! DACHT JE NOU ECHT DAT IK DE MOEITE ZOU NEMEN OM IN PERSOON HIER TE VERSCHIJNEN? IK BEVIND MIJN EIGEN IN DE VIJFDE DIMENSIE DOMME LUL! WAT MOET EEN FANTASTISCH MENS ALS IK IN DE POEPVLEK VAN DE ANDROMEDA-NEVEL?’

Yayo

2 notes